Easter History
Easter, the principal festival of the Christian church year, celebrates the Resurrection of Jesus Christ on the third day after his Crucifixion. The origins of Easter date to the beginnings of Christianity, and it is probably the oldest Christian observance after the Sabbath (observed on Saturday). Later, the Sabbath subsequently came to be regarded as the weekly celebration of the Resurrection.
Meanwhile, many of the cultural historians find, in the celebration of Easter, a convergence of the three traditions - Pagan, Hebrew and Christian.
According to St. Bede, an English historian of the early 8th century, Easter owes its origin to the old Teutonic mythology. It was derived from the name Eostre, the Anglo-Saxon goddess of spring, to whom the month of April was dedicated. The festival of Eostre was celebrated at the vernal equinox, when the day and night gets an equal share of the day.
The English name "Easter" is much newer. When the early English Christians wanted others to accept Christianity, they decided to use the name Easter for this holiday so that it would match the name of the old spring celebration. This made it more comfortable for other people to accept Christianity.
But it is pointed out by some that the Easter festival, as celebrated today, is related with the Hebrew tradition, the Jewish Passover. This is being celebrated during Nisan, the first month of the Hebrew lunar year. The Jewish Passover under Moses commemorates Israel's deliverance from about 300 years of bondage in Egypt.
It was in during this Passover in 30 AD Christ was crucified under the order of the Roman governor Pontius Pilate as the then Jewish high priests accused Jesus of "blasphemy". The resurrection came three days later, on the Easter Sunday. The early Christians, many of them being brought up in Jewish tradition regarded Easter as a new feature of the Pascha (Passover). It was observed in memory of the advent of the Messiah, as foretold by the prophets. And it is equanimous with the proclamation of the resurrection. Thus the early Christian Passover turned out to be a unitive celebration in memory of the passion-death-resurrection of Jesus. However, by the 4th century, Good Friday came to be observed as a separate occasion. And the Pascha Sunday had been devoted exclusively to the honor of the glorious resurrection.
Throughout the Christendom the Sunday of Pascha had become a holiday to honor Christ. At the same time many of the pagan spring rites came to be a part of its celebration. May be it was the increasing number of new converts who could not totally break free of the influence of pagan culture of their forefathers.
But despite all the influence there was an important shift in the spirit. No more glorification of the physical return of the Sun God. Instead the emphasis was shifted to the Sun of Righteousness who had won banishing the horrors of death for ever.
The Feast of Easter was well established by the second century. But there had been dispute over the exact date of the Easter observance between the Eastern and Western Churches. The East wanted to have it on a weekday because early Christians observed Passover every year on the 14th of Nisan, the month based on the lunar calendar. But, the West wanted that Easter should always be a Sunday regardless of the date.
To solve this problem the emperor Constantine called the Council of Nicaea in 325. The question of the date of Easter was one of its main concerns. The council decided that Easter should fall on Sunday following the first full moon after the vernal equinox. But fixing up the date of the Equinox was still a problem. The Alexandrians, noted for their rich knowledge in astronomical calculations were given the task. And March 21 was made out to be the perfect date for spring equinox.
The dating of Easter today follows the same. Accordingly, churches in the West observe it on the first day of the full moon that occurs on or following the Spring equinox on March 21., it became a movable feast between March 21 and April 25.
Still some churches in the East observe Easter according to the date of the Passover festival.
The preparation takes off as early as on the Ash Wednesday from which the period of penitence in the Lent begins. The Lent and the Holy week end on the Easter Sunday, the day of resurrection.
ประวัติวันอีสเตอร์
อีสเตอร์เทศกาลสำคัญของปีคริสตจักรคริสเตียนเฉลิมฉลองการฟื้นคืนชีพของพระเยซูคริสต์ในวันที่สามหลังจากการตรึงกางเขนของเขา ต้นกำเนิดของวันอีสเตอร์ไปยังจุดเริ่มต้นของศาสนาคริสต์และมันน่าจะปฏิบัติคริสเตียนที่เก่าแก่ที่สุดหลังจากวันเสาร์ (ปฏิบัติในวันเสาร์) ต่อมาวันเสาร์ต่อมาก็จะถือว่าเป็นงานฉลองสัปดาห์แห่งการฟื้นคืนชีพ
ในขณะที่หลายวัฒนธรรมประวัติศาสตร์พบในการเฉลิมฉลองเทศกาลอีสเตอร์คอนเวอร์เจนซ์ของสามประเพณี -- พุกาม, ฮิบรูและคริสเตียน
ตามเซนต์ Bede, ประวัติศาสตร์ภาษาอังกฤษของศตวรรษที่ 8 ต้น, อีสเตอร์ owes กำเนิดในตำนานเก่า Teutonic มันได้มาจากชื่อ Eostre, เทพธิดาแองโกลแซกซอนของฤดูใบไม้ผลิ, ผู้ที่เดือนเมษายนมีเฉพาะ เทศกาลของ Eostre ได้ฉลองที่กลางวันเท่ากับกลางคืนวัยรุ่น, เมื่อวันและคืนจะได้รับส่วนแบ่งเท่ากันในวันนี้
ชื่อภาษาอังกฤษ"อีสเตอร์"เป็นที่ใหม่กว่ามาก เมื่อต้นคริสต์ภาษาอังกฤษอยากให้คนอื่นยอมรับคริสต์ศาสนาที่พวกเขาตัดสินใจที่จะใช้ชื่อในช่วงวันหยุดเทศกาลอีสเตอร์นี้เพื่อว่าจะตรงกับชื่อของการเฉลิมฉลองฤดูใบไม้ผลิเก่า นี้ทำให้สะดวกสบายมากขึ้นสำหรับคนอื่น ๆ ที่จะยอมรับศาสนาคริสต์
แต่มันจะชี้ออกจากบางอย่างที่เทศกาลอีสเตอร์เป็นวันเฉลิมฉลองเป็นที่เกี่ยวข้องกับประเพณีฮิบรู, Jewish Passover นี้จะถูกเฉลิมฉลองในระหว่าง Nisan, เดือนแรกของปีจันทรคติฮิบรู ปัสกาชาวยิวภายใต้มูซา commemorates ช่วยกู้อิสราเอลจากประมาณ 300 ปีของการเป็นทาสในอียิปต์
มันเป็นในช่วงเทศกาลปัสกาในวันที่ 30 AD คริสต์นี้ถูกตรึงไว้ตามคำสั่งของผู้ว่าราชการโรมัน Pontius ปีลาเป็นพระสงฆ์ที่สูงจากนั้นผู้ถูกกล่าวหาชาวยิวของพระเยซู"ดูหมิ่น" ฟื้นคืนมาสามวันต่อมาเมื่อวันอาทิตย์อีสเตอร์ ต้นคริสตชนหลายของพวกเขาจะถูกนำขึ้นในวันอีสเตอร์ประเพณีชาวยิวถือว่าเป็นคุณสมบัติใหม่ของ Pascha (Passover) มันถูกพบในหน่วยความจำของแอดเวนต์ของอัล, เป็น foretold โดยผู้พยากรณ์ และเป็น equanimous กับถ้อยแถลงของกิยามะฮ์ ดังนั้นในช่วงต้นคริสต์ Passover เปิดออกมาเป็นเฉลิมฉลอง unitive ในหน่วยความจำของความรัก - ตายของพระเยซูฟื้นคืนพระชนม์ - อย่างไรก็ตามโดยศตวรรษที่ 4, Good ศุกร์มาเป็นที่สังเกตได้เป็นโอกาสที่แยกต่างหาก และ Pascha อาทิตย์ได้รับการอุทิศเฉพาะเพื่อเป็นเกียรติแก่กิยามะฮ์รุ่งโรจน์
ตลอดคริสตจักรในวันอาทิตย์ของ Pascha ได้กลายเป็นวันหยุดเพื่อเป็นเกียรติแก่พระคริสต์ ในขณะเดียวกันหลายคนป่าเถื่อนพิธีกรรมฤดูใบไม้ผลิมาเป็นส่วนหนึ่งของการเฉลิมฉลองของ อาจจะเป็นจำนวนที่เพิ่มขึ้นของแปลงใหม่ที่ไม่สามารถทำลายได้อย่างเสรีทั้งหมดของอิทธิพลของวัฒนธรรมของบรรพบุรุษของพวกเขาคนป่าเถื่อน
แต่แม้จะมีอิทธิพลทั้งหมดมีการเปลี่ยนแปลงที่สำคัญในจิตวิญญาณ ไม่มีชื่อเสียงมากขึ้นผลตอบแทนทางกายภาพของดวงอาทิตย์พระเจ้า แต่เน้นถูกย้ายไปยังดวงอาทิตย์แห่งความชอบธรรมที่ได้รับรางวัล Banishing ความน่ากลัวของการเสียชีวิตตลอดกาล
การฉลองเทศกาลอีสเตอร์ได้ก่อตั้งขึ้นอย่างดีจากศตวรรษที่สอง แต่ได้มีการโต้แย้งมากกว่าวันที่ที่แน่นอนของการปฏิบัติอีสเตอร์ระหว่างตะวันออกและตะวันตกโบสถ์ ตะวันออกต้องการที่จะมีมันในวันธรรมดาเพราะคริสเตียนช่วงต้นปี Passover สังเกตทุกครั้งที่ 14 ของ Nisan, เดือนตามปฏิทินจันทรคติ แต่เวสต์อีสเตอร์ต้องการที่ควรจะเป็นอาทิตย์โดยไม่คำนึงถึงวันที่
เพื่อแก้ปัญหานี้เรียกว่าคอนสแตนติสภา Nicaea ใน 325 คำถามของวันอีสเตอร์เป็นหนึ่งในความกังวลหลัก สภาตัดสินใจว่าอีสเตอร์จะตกในวันอาทิตย์ต่อไปนี้พระจันทร์เต็มดวงครั้งแรกหลังจากที่กลางวันเท่ากับกลางคืนเกี่ยวกับฤดูใบไม้ผลิ แต่วันที่กำหนดขึ้นของ Equinox ได้ยังคงเป็นปัญหา Alexandrians ที่ระบุไว้สำหรับความรู้ที่หลากหลายของพวกเขาในการคำนวณทางดาราศาสตร์ได้รับงาน และ 21 มีนาคมได้ถูกทำให้ออกมาเป็นวันที่สมบูรณ์แบบสำหรับฤดูใบไม้ผลิที่กลางวันเท่ากับกลางคืน
วันนี้สตอรี่ของอีสเตอร์ดังต่อไปนี้เหมือนกัน ดังนั้นคริสตจักรในประเทศตะวันตกจะต้องมองเห็นมันในวันแรกของพระจันทร์เต็มดวงที่เกิดขึ้นหรือต่อไปนี้กลางวันเท่ากับกลางคืนฤดูใบไม้ผลิที่ 21 มีนาคม. ก็กลายเป็นงานฉลองเคลื่อนย้ายระหว่างเดือนมีนาคม 21 และ 25 เมษายน
ยังคริสตจักรบางแห่งในภาคตะวันออกอีสเตอร์สังเกตตามวันที่ในเทศกาลปัสกา
เตรียมจะปิดเป็นช่วงต้นของการจากเถ้าพุธที่ระยะเวลาของการสำนึกผิดในเข้าพรรษาเริ่มต้น เข้าพรรษาและปลายสัปดาห์ศักดิ์สิทธิ์ในวันอีสเตอร์อาทิตย์,
